بنیادگرایی اسلامی
گزارشی از آکادمی امریکا
بین موسسات سیاست گذاری و غیر دولتی بیان می دارد که تمایل سیاست گذاران امریکایی برای مبادله عقاید با رسانه ها و آکادمیها وابسته به موقعیت و نیاز برای مدیریت بران است. اظهار نظری که غالب اوقات شنیده می شود این است که مقامات امریکایی، تصمیمات خود را بر تصورشان از منافع ملی (مصاحبه، مأموران شورای امنیت ملی، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) پایه گذاری می کنند. علاوه بر این، روشی که مقامات امریکایی به شرح منافع ملی می پردازند. ارتباط نزدیکی به تصورشان از واقعیت دارد، و باید متذکر شد که سیاست در خلاء تنظیم نمی شود نقش کنگره، رسانه های گروهی و ملاحظات داخلی، همه، انتقال دهنده سیاست و نفوذ افکار عمومی در جامعه سیاست خارجی، به ویژه در مثالی چون نزاع اسرائیل عرب و اسلام سیاسی هستند (مصاحبه، مامور وزارت امور خارجه، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) ساموئل لوئیس رئیس سابق ستاد برنامه ریزی سیاست .
صفحه (12): وزارت امور خارجه اقرار می کند که پوشش خبری خصمانه رسانه های
«گزارشی از آکادمی امریکا»
گروهی «گروههای اسلام گرای افراطی» تقویت کننده تصورات امریکا از اسلام و بنابریان پیچیده کننده کار سیاست گذاران امریکایی است (مصاحبه، شیکاگو، 23 فوری 1995) در حقیقت، تصویر منفی رسانه های گروهی از مسلمانان، بر طبق نظر سنجی های مذکور، به جزء لازم آگاهی عمومی تبدیل شده است (اسلیه، 157، 150، 147، 45، 144) نقش اسرائیل و دوستانش بنابر گفته هیم بارام نویسنده اسرائیلی: از زمان فروپاشی اتحاد شوروی و سقوط کمونیسم، رهبران اسرائیلی در تلاشی برای ورود ارتش خود به ایالات متحده و اروپا در مبارزه علیه بنیاد گرایی اسلامی و به تصویر کشیدن آن به عنوان دشمنی بزرگ برای بشریت بوده اند؛ راهکار آنها جهت متقاعد کردن افکار عمومی در ایالات متحده و سیاستگذاران اسرائیلی برای اقدام ارزش راهبردی در دنیای آشوب زده طراحی شده است (بارام، 8 و 1994) تجدید نظری سطحی درباره اعلامیه سیاستمداران اسرائیل نشان دهنده عقاید قوی آنها پیرامون اسلام سیاسی است. برای مثال، در اوایل 1992، هرزوگ رئیس جمهور سابق اسرائیل به مجلس لهستان گفت که این بیماری (بنیاد گرایی اسلامی) به سرعت در حال گسترش است و نه تنها برای یهودیان بلکه برای کل بشریت خطری جدی محسوب می شود (به نقل از گاردین، 19 ژوئن 1992)اسحاق رابین نخست وزیر اخیر اسرائیل در دیدارهای اخیر خود با ایالات متحده، مکرر به نظر اسلامی برای متقاعد کردن امریکائیها یی اشاره کرده است که می گویند: ایران همان تهدید مسکو در روزهای خوش گذشته را مطرح می کند. رابین در دیدار با ایلات متحده چند روز پس از بمباران مرکز تجارت جهان به کلینتون اینگونه اذعان داشت که «بنیاد گرایی ایران در موسسات مسلمان غرب به آهستگی در حال نفوذ است». ( به نقل از نیویورک تایمز، 23 فوریه 1993). شیمون پرز، نخست وزیر سابق اسرائیل با صراحت به این موضوع پردا خته است؛ «پس از سقوط کمونیسم، بنیادگرایی بزرگترین خطر عصر، به حساب می آید» پرز در سخنرانی دیگر یاد آور شد که شرارتهای نازیسم و کمونیسم هشدارهای علیه تهدید کنونی بنیادگرایی اسلامی است در ضمن وی بیان داشته است که همچون کمونیسم که سیاستی را برای تصدیق ابزاری که مجوز مرگ، براندازی و کشتار هستند اتخاذ کرده است (شیو لینو 1996؛ پوردوم 1995) بنابر گفته الاین شیولینو و آرتورلوری مامور سابق وزارت امور خارجه، نیروی فراینده مبارزه ضد اسلام گرایی در ایالات متحده بر این اشاره دارد که « نقطه نظرهای نقل شده از طرف رهبران اسرائیل به طور فزاینده ای توسط صاحبان آنها و دیگر افراد اتخاذ شده است(شیوه لینیو، همان جا؛ لوری، 212) تا چه اندازه نقطه نظرهای اسرائیل و تلاش ها برای اعمال نفوذ در سیاست گذاری امریکا بر اسلام سیاسی تأثیر گذار بوده است؟ اکثر مقالات امریکایی در وزارت امور خارجه و شورای امنیت ملی هر گونه ارتباط در تشکیل سیاست امریکا به اسلام گرایانی که معتقدند منافع ملی امریکا انحصاری هستند را نادیده می گیرند. (مصاحبه، عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امور خارجه امریکا، واشنگتن: دی سی، 27 مارس 1995؛ مصاحبه، مامور شورای امنیت ملی، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) به هر حال، در این مورد، مخالفت معدودی وجود دارد بنابر گفته مامور ارشد وزارت امور خارجه: «بسیار تحت تأثیر تعریف اسرائیل از اسلام گرایان قرار گرفته ایم. صفحه 13. [نگرش اسرائیل درباره بنیاد گرایی اسلامی تا حد زیادی شکل دهنده تصور مقامات امریکایی از این پدیده است.]
(مصاحبه پرنیستون، 27 مارس 1995) عضو دیگری از وزارت امور خارجه متذکر شده است که ظن امریکا به اسلام گرایان تا حدی مرتبط با مخالفت اخیر برای صلح با اسرائیل، مسئله سیاست خارجی مهم تری برای ایالات متحده است (مصاحبه، عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امور خارجه، 27 مارس 1995) تعهد رئیس جمهور کلینتون قبل از شروع مجلس اردن در اکتبر 1994 برای اصرار بر «فشار های مبهم ترور و افراط گرایی» مرجعی روشن برای گروههای مبارز اسلام گرا است که مخالف روند صلح اسرائیل عرب هستند (کلینتون، 1994،1) عقیده منتقل شده توسط مقامات امریکایی این است که دولتهای گوناگون ایلات متحده نسبت به تعریف اسرائیل از امنیتش در خاورمیانه بسیار آگاه و حساس هستند. آرتور لوری، مامور سابق وزارت امور خارجه، بیان داشت که سیاست نفوذ دو سویه در ایران و عراق و سیاست بعدی او در اعلامیه تحریم کامل تجاری بر ایران تحت تأثیر تلاش هایی برای اعمال نفوذ و فشارهای سیاسی دوستان اسرائیل قرار گرفت (لوری، 16 – 215) مولف مقاله ای در روزنامه اکونومیست بدین نحو کلینتون را به دلیل اتکای جزیی بر اطلاعات فراهم آمده است و اسرائیل برای ظهور سفت و سخت بر مسئله روز یعنی تروریسم مورد ظن قرار داد (6 می 1995) این نکته در اکونومیست موجب مطرح شدن سوالات انتقادی درباره بکارگیری گروههای فشار یا منافع صلح به شکل سیاسی شده است نفوذ کنگره بر سیاست خارجی امریکا بیش از هر جای دیگر دنیا است و پس از ظهور بازیگران سرنوشت ساز در 3 دهه گذشته، کنگره تأثیری (نفوذ) تعیین کننده بر سیاست ایالات متحده به سمت خاورمیانه ایفا می کنند اگر چه رئیس جمهور مر به و انحراف بیشتری در آن حوزه جغرافیایی سیاسی دارد مقامات دولت کلینتون که مصاحبه آنها را در مورد نگرانی شان برسد.جو کلی در کنگره بیان کردم. یک مأمور شورای امنیت ملی اظهار داشت که کنگره و ملت امریکا به نگرش مالی «سطحی» و «مغرضانه» به سوی اسلام و مسلمانان عقیده دارند (مصاحبه، واشنگتن دی سی، 29 مارس 1995). بنابر گفته الاین شیو لینو در مجله نیویورک تایمز:«افراط گرایی در غیاب دیگر تهدیدات جالب توجه به ایالات متحده همچنین تصور برخی در کنگره را به خود جلب کرده است (21 ژانویه 1996) مروری سطحی بر اظهارات کنگره، نگرانی عمیق درباره تهدیدات امنیتی همراه با افزایش اسلام سیاسی را آشکار می کند. این نگرانیها شامل تروریسم. کسب سلاحهای هسته ای، و امنیت اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس هستند. نیوت گینگریچ سخنگوی سابق کاخ سفید خواستار «راهبرد منسجم امریکا برای مبارزه با استبداد اسلامی شده است (به نقل از شیوه لینو، همان جا) جلسات را درسی کنگره با سوالاتی درباره این تهدید، رایج هستند که خاورمیانه و «تروریسم» اسلامی، امنیت غرب و ایالات متحده را مطرح می کنند. ایلینا روزالتینن، نماینده وزارت امور خارجه را به دست کم گرفتن ماهیت یکسان «افراط گرایی اسلامی» و تحت فشار قرار دادن آن به جای شخصیت الکتریکی متهم کرده است.
صفحه 14:
[از دیدگاه وی، گروههای اسلامی نمایانگر نهضتی یکپارچه برای مبارزه با شیطان بزرگ امریکا در افق جهانی اسلام هستند. (همان جا) ینجامین لیگمن رئیس کمیته روابط بین المللی کاخ سفید و جمهوریخواه اهل نیویورک، سیاست بی اثر تروریسم دولت کلینتون را با استفاده از سلب امنیت در زمان بمباران مرکز تجارت جهانی برای نیاز به تغیرات اساسی در قوانین مهاجرت ایالات متحده مورد حمله فقرا داده است:«نمی توانیم به این افراد (عمر عبدالرحمن و پیروانش) اجازه ماندن در کشورمان را بدهیم. قوانین، نادرست هستند. به ایالات متحده اجازه داده ایم تا زمینه فروش کالاهای ارزان را برای گردن کلفت ها، تروریستها و افرادی که علاقمند به هر گونه کالایی نیستند، فراهم آورد. صرفاً خواستار ویرانی امریکا هستند می خواهم تغییرات در این کشور انجام بگیرد، و به نظر دیر خواهد بود»
از دید امریکا، اسلام گرایان، به عنوان نیروی موثر در پس پرده تروریسم خاورمیانه، ملی گرایان طرفدار اتحاد سیاسی کشورهای عرب را جایگزین کرد؛ امروزه تروریسم بدون الهام گرفتن از ملی گرایان، پایه ای مذهبی گرفته است. از آنجا که کنگره تأثیری بر رویکرد ایالات متحده به سوی اسلام سیاسی داشته است، مقامات امریکایی اشاره داشته اند که تصورات مردم و کنگره از اسلام بر روند سیاست گذاری تأثیر گذار بوده و بر آن محدودیتهایی اعمال کرده است. بنابر اظهارات مأمور باز نشسته وزارت امور خارجه، خطرناک جلوه دادن نهضت های اسلامی، موجب پیچیده مردن توانایی ایلات متحده برای اتخاذ سیاسی سازنده است (لوری، 215). یک مثال برجسته، تصویب دولت کلینتون در دسامبر 1995 با 20 میلیون دلار کمک پنهان برای تغییر دولت ایران یا حداقل تغییر حرکت آن است گینگریچ، سخنگو، و عضو کمیته اطلاعات کاخ سفید و فردی که اعضاء جمهوریخواه کاخ را منصوب می کند، از نفوذ بالای خود بر هزینه دولت برای اجبار رئیس جمهور به دادن بودجه جهت «مأموریت سری» علیرغم عقاید سازمان جاسوسی امریکا (CIA) و دولت مبنی بر این که هیچ جایگزین ملموسی برای رهبری کنونی ایران وجود ندارد و اینکه چنین سیاست احتمالاً محرک فعالیتهای نوپا و ضد امریکایی در تهران است، استفاده کرده است. نتیجه این کنگره دستهای رئیس جمهور را با اجبار وی در دنبال کردن راهی که ممکن است انعکاس منفی بر منافع امریکا داشته باشد، بسته است به هر حال، کلینتون با موافقت کردن با طرح «سری» گینگریچ بر خواسته های کنگره در مسئله مهم سیاست خارجی، احترام گذاشته است. این یک روش در کنگره برای مشارکت غیر مستقیم در سیاست گذاری خارجی ایلات متحده است. این یک روش در کنگره رای مشارکت غیر مستقیم در سیاست خارجی، ایالات متحده است.
صفحه 15: مثالی دیگر، تصمیم رئیس جمهور کلینتون در آوریل 1995، که برای اولین بار قبل از تشکیل کنگره یهودیان جهان اعلام کرد، برای تحمیل تحریم کامل تجاری بر ایران در تلاش برای تغییر حرکت آن بوده است. همانطور که اس. پور دوم از مجله نیویورک تایمز اظهار داشته است که باز هم تصمیم رئیس جمهور با سیاست داخلی اشاعه یافت. مأموران دولت کلینتون کاملاً آگاه بودند که احساسات ضد ایرانی «در مجلس سنا و کاخ سفید، و با ارائه پیشنهاد با هدف مجازات نه تنها ایران بلکه شرکتهای خارجی که با آن تجارت می کنند، در حال شکل گیری است. کاخ سفید با تأثیر برخود، امیدوار بوده است تا قوه ابتکار را به دست بگیرد و از ساخت جمهوری ضد ایرانی محکم در کنگره جلوگیری کند. (پور دوم 1995). به هر حال، اعمال رئیس جمهور، اعضای با نفوذ مجلس سنا و کاخ سفید را نرم نکرد. گیلمن (نماینده) در طول جلسه دادرسی کنگره امریکا به دنبال گرفتن مهلت برای تصویب های اضافی علیه ایران با یادآور شدن گفته های پلترو معاون وزیر امور خارجه بود که اعلام کرد دولت نباید بدون فشار پایدار از جانب کنگره وارد عمل شود. گیلمن همچنین اظهار داشت که کنگره به تحریم اقتصادی با عنوان «آغاز و نه پایان این فرآیند» نگاه می کند که نیازمند رویارویی نهایی باشد شرکتهای خارجی است که تجارت را با ایران ادامه می دهند (جلسات داد رسی 1995، 4) رئیس جمهور زمانی به خواسته های کنگره احترام گذاشت که قانون مصوب آخر قید کرد که به هر شرکت خارجی که 40 میلیون دلار یا بیشتر در بخش صنعت و نفت ایران سرمایه گذاری کند، جریمه خواهد شد کلینتون علیرغم هشدارهای اروپا و ژاپن این قانون جدید را با قانون تابستان 1996 امضا کرد. فشار موثر کنگره بر دولت کلینتون نشان دهنده میزان تأثیر قانونی در سیاست گذاری خارجی است. مورد ایران تنها یک نمونه است که در آن کنگره مراتب سیاست خارجی و مشارکت در تشکیل آن است.
یاداشتها:
1- بنابر گفته مأمور وزارت امور خارجه، مصاحبه انجام گرفته در پرنستیون، ان جی، 27 می 1995.
2- همانجا، دیگر مأمور ایالات متحده، که جان اسپوزتیو با آنها ملاقات کرده است، اسلام سیاسی را از طریق منشور ایران / امام خمینی مشاهده کرده اند. به اسپوزتیو (1983.9) رجوع کنید.
گزارشی از آکادمی آمریکا
3- این مطلب را اینگونه باید اصلاح کرد. این نظر سنجی نشان داده است که آراء پایین اعراب و مسلمان بیشتر به واسطه تصورت امریکاییها بوده است که اعراب و مسلمانان را نسبت به ایالات متحده خصمانه و ضد مسیحیت می دانند. این یافته نشانگر این بوده است که آراء پایین مسلمانان امریکا صرفاً واکنشی تدافعی بوده است. برای مثال، از از بین آمریکائیهایی که معتقد بودند مسلمانان برای مسیحیت احترام قائل اند، 4518 رأی بیشتری به اعراب دادند. بر عکس، از بین مدعیان که معتقد بودند برای مسیحیت احترام قائل نیستند. تنها 5/28 درصد رأی بالایی به اعراب دادند. به شلی اسیله (148.49.158.1981) رجوع کنید.
4-کیسینجر بیان داشت که «ایران در زمان شاه، به طور خلاصه، یکی از بهترین، مهمترین و وفادارترین دوستان امریکا در جهان بوده است» به سالهای کاخ سفید او صفحه 1262 مراجعه کنید.
5- خصومت ایران نسبت به ایلات متحده به همراه تأکید آن بر نزاع بین اسلام و غرب، تنها پیش برنده تصور ذاتی ضد مسیحیت و غرب از اعراب و مسلمانان است.
6- عجیب آنکه، مسیحیان قرون وسطایی عقیده داشته اند که مسلمانان موجودات غیر منطقی و وحشی بوده اند و جنگهای (حضرت) محمد (ص) اغلب نمایانگر ترغیب اسلام و تمجید از استفاده از زور بوده اند. به نقل از دانیل (24-123و1960) «ژاک دو تیری نوشته است که در استفاده از زور در اسلام از روشهای خود حضرت محمد (ص) نشات گرفته است»
7- این بررسی تحت حمایت مالی کنفرانس ملی روابط بین گروهی، موسسه فورد وموسسه جویس قرار گرفته است. وال. اچ ریسرچ، بین 6 و 8 اوت 1993 هدایت آن را به عهده داشته است. تعداد پاسخگوها 755/2 نفر بوده است.
8- این بررسی مورد حمایت مالی شورای مسلمانان امریکا قرار گرفته است و گروه بین المللی جان زوگبی هدایت آن را بین روزهای 16 و 23 مارس 1993 به عهده داشته است. تعداد پاسخگوها 905 نفر بوده است.
9- روزنامه عصر CBS، 19 آوریل 1995، نیویورک تایمز، 20 آوریل 1995؛ واشنگتن سُپت 20 آوریل 1995؛ تریبون بین المللی هرالد، 26 آوریل 1995، همچنین به لوری (213 و 1995) رجوع کنید.
10- برای به دست آوردن پس زمینه درباره مسائل پیچیده حو قانون ضد تروریسم، به مقالات مرتبط در نیویورک تایمز مورخ 20، 24، 27، 29، 30 آوریل: 8 و 9 ژوئن و 13 اکتبر 1995 رجوع کنید.
11- به نقل از نیویورک تایمز مورخ 21 آوریل 1995: برخی گروههای صهیونیست گفته اند که امیدوارند این اقدامات بتوانند نقش های بالقوه گروههای تروریست من جمله حماس را در ایلات متحده کم رنگ کنند.
12- نکته مشابه را مأمور ارشد وزارت امور خارجه در مصاحبه ای در پرنیتون مورخ 27 می 1995 بیان داشته است.
13- ویلیام دورمن (1993 و 304 و 92-291 و 289) با متذکر شدن این رسانه های امریکایی یکپارچه نیستند و اینکه روزنامه نگاران دشتوراتشان را از مأموران واشنگتن دریافت نمی کنند به توصیف این اظهار می پردازد: درعوض، تأثیرات ایدئولوژی بروششان به جای دستور بیشتر برروی نفوذ فرهنگی اعمال می شوند.
14- آندریا لوئل (1995 و 16-15/7 ) در سطحی دیگر اظهار دارد که تصویر رسانه های از اسلام
گزارش از آمادگی امریکا
منبع اساسی برای تصور غرب از اسلام و مذهبی است که در آن تسلط یافته است
15- «مجازات ایران» در مجله اکونومسیت، مورخ 6 می 1995 رجوع کنید. تیموثر ورث معاون وزیر امور جهانی در شهادت قبل از شروع کمیته امورخارجه کاخ سفید مورخ ژولای 1993 اقرار کرده است که «دولت امریکا ارتباط بسیار خوب با سازمان جاسوسی اسرائیل به خصوص درباره ایران گردد. به مجلس نمایندگان امریکا، آینده سیاست ضد تروریسم امریکا صفحه 23 مراجعه کنید.
16 – بنا بر گفته ایلینا روز لتینن نماینده، و رئیس کمیته فرعی در افریقا : «ستیزه جویی اسلامی به یکی از جدی ترین تهدیدات برای امنیت غرب تبدیل شده است.» به روز لتینن (1، 1995) مراجعه کنید.
17- بنا بر گفته لیگمن، این نقل قول از یک نامه ارسالی توسط اعضاء مجلس نیویورکی اش برگرفته شده است، به نقل از لارنس پاپ در طی جلسه دادرسی کمیته قضایی سنا،«تروریسم و امریکا صفح 2، اشارات لیگمن را باید در متنی طولانی تعبیر کرد. ناتان گلارز جامعه شناس دانشگاه ها وارد متذکر شده است که بمباران های مرکز تجارت جهانی و شهر اوکلاهما توجهات را در ایالات متحده بر « مهاجران خاورمیانه ی او فعالیتهای سیاسی شان، معطوف کرده است، اگر چه مجرم در مورد اوکلاهما) معلوم شده است که در جایی در حال استراحت است» به ناتان گلازر (1995) رجوع کنید 18 با وجود این، دیپلماتها اصرار داشته اند که سیاست ایالات متحده به سمت اسلام سیاسی در نهایت با اظهارات رسمی تعیین می شوند که «احساس بر انگیز و وحشت زده » نیستند بر گرفته از مصاحبه با یک عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امورخارجه، واشنگتن دی، سی 27 مارس1995؛ مصاحبه با یک مأمور شورای امنیت ملیف واشینگتن دی سی، 3 مارس 1995.
2003- اکادمی علوم اجتماعی و سیاسی امریکا. کلیه حقوق محفوظ است. این مقاله تجاری یا توزیع غیر مجاز نیست.
گردآوردنده حبیب الله فاضلی، مورخ 7 می 2008.
مترجم:مصیب فتحی
بین موسسات سیاست گذاری و غیر دولتی بیان می دارد که تمایل سیاست گذاران امریکایی برای مبادله عقاید با رسانه ها و آکادمیها وابسته به موقعیت و نیاز برای مدیریت بران است. اظهار نظری که غالب اوقات شنیده می شود این است که مقامات امریکایی، تصمیمات خود را بر تصورشان از منافع ملی (مصاحبه، مأموران شورای امنیت ملی، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) پایه گذاری می کنند. علاوه بر این، روشی که مقامات امریکایی به شرح منافع ملی می پردازند. ارتباط نزدیکی به تصورشان از واقعیت دارد، و باید متذکر شد که سیاست در خلاء تنظیم نمی شود نقش کنگره، رسانه های گروهی و ملاحظات داخلی، همه، انتقال دهنده سیاست و نفوذ افکار عمومی در جامعه سیاست خارجی، به ویژه در مثالی چون نزاع اسرائیل عرب و اسلام سیاسی هستند (مصاحبه، مامور وزارت امور خارجه، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) ساموئل لوئیس رئیس سابق ستاد برنامه ریزی سیاست .
صفحه (12): وزارت امور خارجه اقرار می کند که پوشش خبری خصمانه رسانه های
«گزارشی از آکادمی امریکا»
گروهی «گروههای اسلام گرای افراطی» تقویت کننده تصورات امریکا از اسلام و بنابریان پیچیده کننده کار سیاست گذاران امریکایی است (مصاحبه، شیکاگو، 23 فوری 1995) در حقیقت، تصویر منفی رسانه های گروهی از مسلمانان، بر طبق نظر سنجی های مذکور، به جزء لازم آگاهی عمومی تبدیل شده است (اسلیه، 157، 150، 147، 45، 144) نقش اسرائیل و دوستانش بنابر گفته هیم بارام نویسنده اسرائیلی: از زمان فروپاشی اتحاد شوروی و سقوط کمونیسم، رهبران اسرائیلی در تلاشی برای ورود ارتش خود به ایالات متحده و اروپا در مبارزه علیه بنیاد گرایی اسلامی و به تصویر کشیدن آن به عنوان دشمنی بزرگ برای بشریت بوده اند؛ راهکار آنها جهت متقاعد کردن افکار عمومی در ایالات متحده و سیاستگذاران اسرائیلی برای اقدام ارزش راهبردی در دنیای آشوب زده طراحی شده است (بارام، 8 و 1994) تجدید نظری سطحی درباره اعلامیه سیاستمداران اسرائیل نشان دهنده عقاید قوی آنها پیرامون اسلام سیاسی است. برای مثال، در اوایل 1992، هرزوگ رئیس جمهور سابق اسرائیل به مجلس لهستان گفت که این بیماری (بنیاد گرایی اسلامی) به سرعت در حال گسترش است و نه تنها برای یهودیان بلکه برای کل بشریت خطری جدی محسوب می شود (به نقل از گاردین، 19 ژوئن 1992)اسحاق رابین نخست وزیر اخیر اسرائیل در دیدارهای اخیر خود با ایالات متحده، مکرر به نظر اسلامی برای متقاعد کردن امریکائیها یی اشاره کرده است که می گویند: ایران همان تهدید مسکو در روزهای خوش گذشته را مطرح می کند. رابین در دیدار با ایلات متحده چند روز پس از بمباران مرکز تجارت جهان به کلینتون اینگونه اذعان داشت که «بنیاد گرایی ایران در موسسات مسلمان غرب به آهستگی در حال نفوذ است». ( به نقل از نیویورک تایمز، 23 فوریه 1993). شیمون پرز، نخست وزیر سابق اسرائیل با صراحت به این موضوع پردا خته است؛ «پس از سقوط کمونیسم، بنیادگرایی بزرگترین خطر عصر، به حساب می آید» پرز در سخنرانی دیگر یاد آور شد که شرارتهای نازیسم و کمونیسم هشدارهای علیه تهدید کنونی بنیادگرایی اسلامی است در ضمن وی بیان داشته است که همچون کمونیسم که سیاستی را برای تصدیق ابزاری که مجوز مرگ، براندازی و کشتار هستند اتخاذ کرده است (شیو لینو 1996؛ پوردوم 1995) بنابر گفته الاین شیولینو و آرتورلوری مامور سابق وزارت امور خارجه، نیروی فراینده مبارزه ضد اسلام گرایی در ایالات متحده بر این اشاره دارد که « نقطه نظرهای نقل شده از طرف رهبران اسرائیل به طور فزاینده ای توسط صاحبان آنها و دیگر افراد اتخاذ شده است(شیوه لینیو، همان جا؛ لوری، 212) تا چه اندازه نقطه نظرهای اسرائیل و تلاش ها برای اعمال نفوذ در سیاست گذاری امریکا بر اسلام سیاسی تأثیر گذار بوده است؟ اکثر مقالات امریکایی در وزارت امور خارجه و شورای امنیت ملی هر گونه ارتباط در تشکیل سیاست امریکا به اسلام گرایانی که معتقدند منافع ملی امریکا انحصاری هستند را نادیده می گیرند. (مصاحبه، عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امور خارجه امریکا، واشنگتن: دی سی، 27 مارس 1995؛ مصاحبه، مامور شورای امنیت ملی، واشنگتن دی سی، 30 مارس 1995) به هر حال، در این مورد، مخالفت معدودی وجود دارد بنابر گفته مامور ارشد وزارت امور خارجه: «بسیار تحت تأثیر تعریف اسرائیل از اسلام گرایان قرار گرفته ایم. صفحه 13. [نگرش اسرائیل درباره بنیاد گرایی اسلامی تا حد زیادی شکل دهنده تصور مقامات امریکایی از این پدیده است.]
(مصاحبه پرنیستون، 27 مارس 1995) عضو دیگری از وزارت امور خارجه متذکر شده است که ظن امریکا به اسلام گرایان تا حدی مرتبط با مخالفت اخیر برای صلح با اسرائیل، مسئله سیاست خارجی مهم تری برای ایالات متحده است (مصاحبه، عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امور خارجه، 27 مارس 1995) تعهد رئیس جمهور کلینتون قبل از شروع مجلس اردن در اکتبر 1994 برای اصرار بر «فشار های مبهم ترور و افراط گرایی» مرجعی روشن برای گروههای مبارز اسلام گرا است که مخالف روند صلح اسرائیل عرب هستند (کلینتون، 1994،1) عقیده منتقل شده توسط مقامات امریکایی این است که دولتهای گوناگون ایلات متحده نسبت به تعریف اسرائیل از امنیتش در خاورمیانه بسیار آگاه و حساس هستند. آرتور لوری، مامور سابق وزارت امور خارجه، بیان داشت که سیاست نفوذ دو سویه در ایران و عراق و سیاست بعدی او در اعلامیه تحریم کامل تجاری بر ایران تحت تأثیر تلاش هایی برای اعمال نفوذ و فشارهای سیاسی دوستان اسرائیل قرار گرفت (لوری، 16 – 215) مولف مقاله ای در روزنامه اکونومیست بدین نحو کلینتون را به دلیل اتکای جزیی بر اطلاعات فراهم آمده است و اسرائیل برای ظهور سفت و سخت بر مسئله روز یعنی تروریسم مورد ظن قرار داد (6 می 1995) این نکته در اکونومیست موجب مطرح شدن سوالات انتقادی درباره بکارگیری گروههای فشار یا منافع صلح به شکل سیاسی شده است نفوذ کنگره بر سیاست خارجی امریکا بیش از هر جای دیگر دنیا است و پس از ظهور بازیگران سرنوشت ساز در 3 دهه گذشته، کنگره تأثیری (نفوذ) تعیین کننده بر سیاست ایالات متحده به سمت خاورمیانه ایفا می کنند اگر چه رئیس جمهور مر به و انحراف بیشتری در آن حوزه جغرافیایی سیاسی دارد مقامات دولت کلینتون که مصاحبه آنها را در مورد نگرانی شان برسد.جو کلی در کنگره بیان کردم. یک مأمور شورای امنیت ملی اظهار داشت که کنگره و ملت امریکا به نگرش مالی «سطحی» و «مغرضانه» به سوی اسلام و مسلمانان عقیده دارند (مصاحبه، واشنگتن دی سی، 29 مارس 1995). بنابر گفته الاین شیو لینو در مجله نیویورک تایمز:«افراط گرایی در غیاب دیگر تهدیدات جالب توجه به ایالات متحده همچنین تصور برخی در کنگره را به خود جلب کرده است (21 ژانویه 1996) مروری سطحی بر اظهارات کنگره، نگرانی عمیق درباره تهدیدات امنیتی همراه با افزایش اسلام سیاسی را آشکار می کند. این نگرانیها شامل تروریسم. کسب سلاحهای هسته ای، و امنیت اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس هستند. نیوت گینگریچ سخنگوی سابق کاخ سفید خواستار «راهبرد منسجم امریکا برای مبارزه با استبداد اسلامی شده است (به نقل از شیوه لینو، همان جا) جلسات را درسی کنگره با سوالاتی درباره این تهدید، رایج هستند که خاورمیانه و «تروریسم» اسلامی، امنیت غرب و ایالات متحده را مطرح می کنند. ایلینا روزالتینن، نماینده وزارت امور خارجه را به دست کم گرفتن ماهیت یکسان «افراط گرایی اسلامی» و تحت فشار قرار دادن آن به جای شخصیت الکتریکی متهم کرده است.
صفحه 14:
[از دیدگاه وی، گروههای اسلامی نمایانگر نهضتی یکپارچه برای مبارزه با شیطان بزرگ امریکا در افق جهانی اسلام هستند. (همان جا) ینجامین لیگمن رئیس کمیته روابط بین المللی کاخ سفید و جمهوریخواه اهل نیویورک، سیاست بی اثر تروریسم دولت کلینتون را با استفاده از سلب امنیت در زمان بمباران مرکز تجارت جهانی برای نیاز به تغیرات اساسی در قوانین مهاجرت ایالات متحده مورد حمله فقرا داده است:«نمی توانیم به این افراد (عمر عبدالرحمن و پیروانش) اجازه ماندن در کشورمان را بدهیم. قوانین، نادرست هستند. به ایالات متحده اجازه داده ایم تا زمینه فروش کالاهای ارزان را برای گردن کلفت ها، تروریستها و افرادی که علاقمند به هر گونه کالایی نیستند، فراهم آورد. صرفاً خواستار ویرانی امریکا هستند می خواهم تغییرات در این کشور انجام بگیرد، و به نظر دیر خواهد بود»
از دید امریکا، اسلام گرایان، به عنوان نیروی موثر در پس پرده تروریسم خاورمیانه، ملی گرایان طرفدار اتحاد سیاسی کشورهای عرب را جایگزین کرد؛ امروزه تروریسم بدون الهام گرفتن از ملی گرایان، پایه ای مذهبی گرفته است. از آنجا که کنگره تأثیری بر رویکرد ایالات متحده به سوی اسلام سیاسی داشته است، مقامات امریکایی اشاره داشته اند که تصورات مردم و کنگره از اسلام بر روند سیاست گذاری تأثیر گذار بوده و بر آن محدودیتهایی اعمال کرده است. بنابر اظهارات مأمور باز نشسته وزارت امور خارجه، خطرناک جلوه دادن نهضت های اسلامی، موجب پیچیده مردن توانایی ایلات متحده برای اتخاذ سیاسی سازنده است (لوری، 215). یک مثال برجسته، تصویب دولت کلینتون در دسامبر 1995 با 20 میلیون دلار کمک پنهان برای تغییر دولت ایران یا حداقل تغییر حرکت آن است گینگریچ، سخنگو، و عضو کمیته اطلاعات کاخ سفید و فردی که اعضاء جمهوریخواه کاخ را منصوب می کند، از نفوذ بالای خود بر هزینه دولت برای اجبار رئیس جمهور به دادن بودجه جهت «مأموریت سری» علیرغم عقاید سازمان جاسوسی امریکا (CIA) و دولت مبنی بر این که هیچ جایگزین ملموسی برای رهبری کنونی ایران وجود ندارد و اینکه چنین سیاست احتمالاً محرک فعالیتهای نوپا و ضد امریکایی در تهران است، استفاده کرده است. نتیجه این کنگره دستهای رئیس جمهور را با اجبار وی در دنبال کردن راهی که ممکن است انعکاس منفی بر منافع امریکا داشته باشد، بسته است به هر حال، کلینتون با موافقت کردن با طرح «سری» گینگریچ بر خواسته های کنگره در مسئله مهم سیاست خارجی، احترام گذاشته است. این یک روش در کنگره برای مشارکت غیر مستقیم در سیاست گذاری خارجی ایلات متحده است. این یک روش در کنگره رای مشارکت غیر مستقیم در سیاست خارجی، ایالات متحده است.
صفحه 15: مثالی دیگر، تصمیم رئیس جمهور کلینتون در آوریل 1995، که برای اولین بار قبل از تشکیل کنگره یهودیان جهان اعلام کرد، برای تحمیل تحریم کامل تجاری بر ایران در تلاش برای تغییر حرکت آن بوده است. همانطور که اس. پور دوم از مجله نیویورک تایمز اظهار داشته است که باز هم تصمیم رئیس جمهور با سیاست داخلی اشاعه یافت. مأموران دولت کلینتون کاملاً آگاه بودند که احساسات ضد ایرانی «در مجلس سنا و کاخ سفید، و با ارائه پیشنهاد با هدف مجازات نه تنها ایران بلکه شرکتهای خارجی که با آن تجارت می کنند، در حال شکل گیری است. کاخ سفید با تأثیر برخود، امیدوار بوده است تا قوه ابتکار را به دست بگیرد و از ساخت جمهوری ضد ایرانی محکم در کنگره جلوگیری کند. (پور دوم 1995). به هر حال، اعمال رئیس جمهور، اعضای با نفوذ مجلس سنا و کاخ سفید را نرم نکرد. گیلمن (نماینده) در طول جلسه دادرسی کنگره امریکا به دنبال گرفتن مهلت برای تصویب های اضافی علیه ایران با یادآور شدن گفته های پلترو معاون وزیر امور خارجه بود که اعلام کرد دولت نباید بدون فشار پایدار از جانب کنگره وارد عمل شود. گیلمن همچنین اظهار داشت که کنگره به تحریم اقتصادی با عنوان «آغاز و نه پایان این فرآیند» نگاه می کند که نیازمند رویارویی نهایی باشد شرکتهای خارجی است که تجارت را با ایران ادامه می دهند (جلسات داد رسی 1995، 4) رئیس جمهور زمانی به خواسته های کنگره احترام گذاشت که قانون مصوب آخر قید کرد که به هر شرکت خارجی که 40 میلیون دلار یا بیشتر در بخش صنعت و نفت ایران سرمایه گذاری کند، جریمه خواهد شد کلینتون علیرغم هشدارهای اروپا و ژاپن این قانون جدید را با قانون تابستان 1996 امضا کرد. فشار موثر کنگره بر دولت کلینتون نشان دهنده میزان تأثیر قانونی در سیاست گذاری خارجی است. مورد ایران تنها یک نمونه است که در آن کنگره مراتب سیاست خارجی و مشارکت در تشکیل آن است.
یاداشتها:
1- بنابر گفته مأمور وزارت امور خارجه، مصاحبه انجام گرفته در پرنستیون، ان جی، 27 می 1995.
2- همانجا، دیگر مأمور ایالات متحده، که جان اسپوزتیو با آنها ملاقات کرده است، اسلام سیاسی را از طریق منشور ایران / امام خمینی مشاهده کرده اند. به اسپوزتیو (1983.9) رجوع کنید.
گزارشی از آکادمی آمریکا
3- این مطلب را اینگونه باید اصلاح کرد. این نظر سنجی نشان داده است که آراء پایین اعراب و مسلمان بیشتر به واسطه تصورت امریکاییها بوده است که اعراب و مسلمانان را نسبت به ایالات متحده خصمانه و ضد مسیحیت می دانند. این یافته نشانگر این بوده است که آراء پایین مسلمانان امریکا صرفاً واکنشی تدافعی بوده است. برای مثال، از از بین آمریکائیهایی که معتقد بودند مسلمانان برای مسیحیت احترام قائل اند، 4518 رأی بیشتری به اعراب دادند. بر عکس، از بین مدعیان که معتقد بودند برای مسیحیت احترام قائل نیستند. تنها 5/28 درصد رأی بالایی به اعراب دادند. به شلی اسیله (148.49.158.1981) رجوع کنید.
4-کیسینجر بیان داشت که «ایران در زمان شاه، به طور خلاصه، یکی از بهترین، مهمترین و وفادارترین دوستان امریکا در جهان بوده است» به سالهای کاخ سفید او صفحه 1262 مراجعه کنید.
5- خصومت ایران نسبت به ایلات متحده به همراه تأکید آن بر نزاع بین اسلام و غرب، تنها پیش برنده تصور ذاتی ضد مسیحیت و غرب از اعراب و مسلمانان است.
6- عجیب آنکه، مسیحیان قرون وسطایی عقیده داشته اند که مسلمانان موجودات غیر منطقی و وحشی بوده اند و جنگهای (حضرت) محمد (ص) اغلب نمایانگر ترغیب اسلام و تمجید از استفاده از زور بوده اند. به نقل از دانیل (24-123و1960) «ژاک دو تیری نوشته است که در استفاده از زور در اسلام از روشهای خود حضرت محمد (ص) نشات گرفته است»
7- این بررسی تحت حمایت مالی کنفرانس ملی روابط بین گروهی، موسسه فورد وموسسه جویس قرار گرفته است. وال. اچ ریسرچ، بین 6 و 8 اوت 1993 هدایت آن را به عهده داشته است. تعداد پاسخگوها 755/2 نفر بوده است.
8- این بررسی مورد حمایت مالی شورای مسلمانان امریکا قرار گرفته است و گروه بین المللی جان زوگبی هدایت آن را بین روزهای 16 و 23 مارس 1993 به عهده داشته است. تعداد پاسخگوها 905 نفر بوده است.
9- روزنامه عصر CBS، 19 آوریل 1995، نیویورک تایمز، 20 آوریل 1995؛ واشنگتن سُپت 20 آوریل 1995؛ تریبون بین المللی هرالد، 26 آوریل 1995، همچنین به لوری (213 و 1995) رجوع کنید.
10- برای به دست آوردن پس زمینه درباره مسائل پیچیده حو قانون ضد تروریسم، به مقالات مرتبط در نیویورک تایمز مورخ 20، 24، 27، 29، 30 آوریل: 8 و 9 ژوئن و 13 اکتبر 1995 رجوع کنید.
11- به نقل از نیویورک تایمز مورخ 21 آوریل 1995: برخی گروههای صهیونیست گفته اند که امیدوارند این اقدامات بتوانند نقش های بالقوه گروههای تروریست من جمله حماس را در ایلات متحده کم رنگ کنند.
12- نکته مشابه را مأمور ارشد وزارت امور خارجه در مصاحبه ای در پرنیتون مورخ 27 می 1995 بیان داشته است.
13- ویلیام دورمن (1993 و 304 و 92-291 و 289) با متذکر شدن این رسانه های امریکایی یکپارچه نیستند و اینکه روزنامه نگاران دشتوراتشان را از مأموران واشنگتن دریافت نمی کنند به توصیف این اظهار می پردازد: درعوض، تأثیرات ایدئولوژی بروششان به جای دستور بیشتر برروی نفوذ فرهنگی اعمال می شوند.
14- آندریا لوئل (1995 و 16-15/7 ) در سطحی دیگر اظهار دارد که تصویر رسانه های از اسلام
گزارش از آمادگی امریکا
منبع اساسی برای تصور غرب از اسلام و مذهبی است که در آن تسلط یافته است
15- «مجازات ایران» در مجله اکونومسیت، مورخ 6 می 1995 رجوع کنید. تیموثر ورث معاون وزیر امور جهانی در شهادت قبل از شروع کمیته امورخارجه کاخ سفید مورخ ژولای 1993 اقرار کرده است که «دولت امریکا ارتباط بسیار خوب با سازمان جاسوسی اسرائیل به خصوص درباره ایران گردد. به مجلس نمایندگان امریکا، آینده سیاست ضد تروریسم امریکا صفحه 23 مراجعه کنید.
16 – بنا بر گفته ایلینا روز لتینن نماینده، و رئیس کمیته فرعی در افریقا : «ستیزه جویی اسلامی به یکی از جدی ترین تهدیدات برای امنیت غرب تبدیل شده است.» به روز لتینن (1، 1995) مراجعه کنید.
17- بنا بر گفته لیگمن، این نقل قول از یک نامه ارسالی توسط اعضاء مجلس نیویورکی اش برگرفته شده است، به نقل از لارنس پاپ در طی جلسه دادرسی کمیته قضایی سنا،«تروریسم و امریکا صفح 2، اشارات لیگمن را باید در متنی طولانی تعبیر کرد. ناتان گلارز جامعه شناس دانشگاه ها وارد متذکر شده است که بمباران های مرکز تجارت جهانی و شهر اوکلاهما توجهات را در ایالات متحده بر « مهاجران خاورمیانه ی او فعالیتهای سیاسی شان، معطوف کرده است، اگر چه مجرم در مورد اوکلاهما) معلوم شده است که در جایی در حال استراحت است» به ناتان گلازر (1995) رجوع کنید 18 با وجود این، دیپلماتها اصرار داشته اند که سیاست ایالات متحده به سمت اسلام سیاسی در نهایت با اظهارات رسمی تعیین می شوند که «احساس بر انگیز و وحشت زده » نیستند بر گرفته از مصاحبه با یک عضو ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امورخارجه، واشنگتن دی، سی 27 مارس1995؛ مصاحبه با یک مأمور شورای امنیت ملیف واشینگتن دی سی، 3 مارس 1995.
2003- اکادمی علوم اجتماعی و سیاسی امریکا. کلیه حقوق محفوظ است. این مقاله تجاری یا توزیع غیر مجاز نیست.
گردآوردنده حبیب الله فاضلی، مورخ 7 می 2008.
مترجم:مصیب فتحی
